Kulgu

EZMA… (intermediya)

Комментариев нет

EZMA… (intermediya)

 

Vrach kabinetiga nogironlar aravachasiga o’tqazilgan o’rta yashar erkakni olib kirishadi. Tepakal, ko’zoynakli, jussasi bukriroq, yoshi oltmishlarga borgan vrach o’rta bo’yli, qorachadan kelgan ayolga «chiqing» ishorasini qiladi-da, bemorga yaqinlashadi.

Vrach: — Xo’sh, uka, nima bo’ldi?

Bemor: — Yo-yomon bo’p ketyapman! J-juda yomon og’riyapti?

Vrach: — Qaeringiz og’riyapti?

Bemor (ko’ksiga mushtlab): — Manavi yerim.

Vrach: — Hm-m… Qachondan beri og’riyapti?

Bemor: — Ancha bo’ldi.

Vrach: — Bizga aniq vaqti kerak.

Bemor (og’ir-og’ir yo’talib): — Kechadan beri.

Vrach: — Qani, yaktakni ko’taring! O’pkani eshitib ko’raylik-chi!.. Hm-m, nafas, bemor, nafas! Nafas dedim!

Bemor: — Nafasim shundog’am qisib turibdi, d-do’xti-ir!

Vrach: — Ha mayli, yaktakni tushiravering! Xo’-o’sh… Ie, yo’talyapsizmi? Nega yo’talyapsiz?

Bemor: — Bilmayman.

Vrach: — Menga qarang, yo’tal boshlanishidan oldin nimani his qilyapsiz?

Bemor: — Ichim qirili-ib ketadi.

Vrach: — Qanday qiriladi? Kapgirni qozonga ishqalagandaymi yo semichka qovurayotganda kapgirni shov-shov qilgandaqami?

Bemor: — Bilmayman. Esimda yo’q.

Vrach: — Menga qarang, bizga fakt kerak. Aniq-aniq gapiring!

Bemor: — Yo’tal boshlanayotganda, tomog’im xirillaydi.

Vrach: — Hm-m… Shunaqa deng? Qani, davlinani o’lchab qo’yaylik-chi!.. Hm-m… O’h-ho’, 160 ga 110 ekan-ku! Doim shunaqa ko’tarilib turadimi davlinangiz?

Bemor: — R-rabo’chiysi shunaqa, do’xtir… Yurakning mazasi yo’q, do’xtir, yurakning!

Vrach: — Shunaqami? Og’riydimi?

Bemor: — Ha.

Vrach: — Yomon og’riydimi?

Bemor: — J-judayam. Har og’riganda jonim chiqib ketguday bo’ladi.

Vrach: — Og’riganda similla-ab og’riydimi, yo ari chaqqanday chimillaydimi? Balki qisi-ib og’rir? Yoki xamirdan zuvala uzganday cho’zili-ib og’riydimi?

Bemor: — B-bilmayman… Voy-voy-ey, voy yuragi-im!..

Vrach: — E, muncha vahima qilasiz? Hali abxo’dni tugatmadik-ku! Sal o’zingizni bosvoling-da!..

Bemor (sal tinchlanib): — Xo’p, uzr!

Vrach (bemorning kasallik varaqasi bilan obdon tanishadi va xavotir aralash bosh ko’taradi): — Hm-m… Xo’sh, bemor, manavi yerda ko’rsatilgan dorilarni ichyapsizmi?

Bemor: — Ha, ichyapman.

Vrach: — Masalan, manavi tabletkani qanday tarzda ichasiz? Dorini barmog’ingizga qisvolib uzoqdan og’izga opkelasizmi yo nosvoy otganday shartta tashlab qo’ya qolasizmi?

Bemor: — Yo’q, astagina og’zimga solaman.

Vrach: — Bir savolimga aniq javob bermadingiz. Og’riq qachon boshlangan? To’chniy vaqtini ayting!

Bemor: — Kecha yarim tunda boshlandi.

Vrach: — Og’riq xuruj qilar pallada nima qilayotgandingiz?

Bemor (sal ensasi qotib): — Buniyam to’chniysini aytaymi?

Vrach: — Albatta. Bizga fakt muhim.

Bemor: — Haligi… Xotinim bilan g’ijillashayotgandim.

Vrach: — Nega g’ijillashasiz? Sabab?

Bemor: — Bunisini aytishim shartmas shekilli, do’xtir?

Vrach: — Mayli, og’riq boshlanishidan avval nimalarni his qildingiz? Manavi jussa qay holatdaydi?

Bemor: — O’ng tomonimga yonboshlavolgandim.

Vrach: — Og’riq turganda asab tomirlar qay ahvolga tushdi? Lashkarday bostiri-ib miyaga urildimi, yo tomdan tarasha tushganday tappa tashlab qo’ya qoldimi?

Bemor: — Bilmayman. Eslolmayman.

Vrach: — Og’riq zo’r kelganda shartta engashvoldingizmi yoki uzala tushib yotdingizmi?

Bemor: — Uzala tushib yotdim.

Vrach: — Ko’z-chi, ko’z? Yoshlanib ketdimi? Og’iz quruqshashga o’xshash narsalar bo’ldimi?

Bemor: — Ha.

Vrach: — Nafas-chi, nafas? Qisdimi?

Bemor: — Yomon qisdi. Xotinim tepamda turvolib rosa yelpidi.

Vrach: — Ie, xotiningiz bilan jiqillashgandingiz-ku!

Bemor: — Qo’rqib ketdi-da uyam!

Vrach: — Tushunarli-i-i!.. Yaxshi-i-i!.. Siz, bemor, bo’shashmang, tuzatamiz! Xo’-o’sh… Hojat masalasi qanday?

Bemor: — Yomonmas.

Vrach: — Yengili-chi?

Bemor: — Yengiliga og’rib qolganimdan beri tez-tez qatnaydigan bo’lganman.

Vrach: — Shunaqami? Har borgingiz kelganda ko’nglingizdan nima kechadi? Erini-ib, burali-ib, bo’shashib borasizmi yo aksincha dast o’rningizdan turib jo’nab qolasizmi?

Bemor: — Shartta turolmayman, do’xtir. Yu-yurak qo’ymaydi.

Vrach: — Shunaqa deng? Ha, to’g’ri, haqsiz. Aytgancha, yengiliga har borganingizda miqdor qancha bo’ladi?

Bemor: — B-bilmadim… O’lchab ko’rmaganman.

Vrach: — Yo’q, bizga aniq fakt kerak! Boshida aytdim-ku! Hech bo’lmasa, taxminan aytsangiz-chi miqdorni!

Bemor (azbaroyi ensasi qotganidan, og’riqqa chidolmaganidan, toqati toq bo’lganidan titray boshlaydi. Titroq asnosida aravani eshik tarafga buradi-da, jonholatda qichqiradi): — Risola-at! Meni opket boshqa do’xtirga-a!!!

Shunday deydi-yu, qaytadan vrachga yuzlanadi va hamshira kirib aravani tashqariga yetaklay boshlagach, xirillab, alam aralash hayqiradi:

Bemor: — He ezma!!!

Vrach (hayron bo’lib, hech narsaga tushunmay bemorning ortidan qichqiradi): — Nima dedingiz? Ezma? Ezma deyishdan oldin ko’nglingizdan nimalar kechdi? Asab tomirlaringiz lashkarday bostirib keldimi yo asta-sekin qo’zg’aldimi? Titroq-chi? Titroq qay go’rdan kuchaya qoldi?.. E tovba-a, odamlar ja injiq, besabr bo’p ketibdi-ya! Axir, hammasini obdon surishtirmasam, tashhisni qanday qo’yama-an?

Olimjon HAYIT

 

 

Related Articles

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Заполните поле
Заполните поле
Пожалуйста, введите корректный адрес email.

BIR ChIMDIM KULGIM BOR, KULMAYSIZMI?..
NINAChI VA ChUMOLI… (yoxud shu nomdagi masalning zamonaviy nusxasi)
Меню