Haqiqiy hangomaning bundan battari bo'lmaydi, brat!!!

Haqiqiy hangomaning bundan battari bo’lmaydi, brat!!!

 

 

ShOIR

 

Bugun Burchalsevning kayfiyati haqiqatan shoirona edi. Xayolan turli obrazlarni, qofiyalarni o’ylab topar, go’yoki u hozir yerda emas, qaerdadir baland-baland cho’qqilar osha parvoz qilib borardi. Xo’sh, nega? Chunki, u bugun sevgilisi Olyaning qo’lini so’raydi. To’y kunini belgilaydi.

Shu tobda uni yo’l chetida turgan militsiya xodimi chaqirib qoldi.

— Hoy, o’rtoq, — dedi militsioner Burchalsevning yengidan tortib. — Siz negadir ko’zimga shubhali ko’rinyapsiz!..

— «Qanaqa o’rtoq? — ko’nglidan o’tkazdi Burchalsev militsionerning qo’lini qayirib tashlab, oldinga intilarkan. — Men, axir, shoirman!..»

Yarim yo’lni bosib o’tgan ham ediki, qo’ltig’iga bir shisha aroqni qistirib olgan sersoqol erkak uning yo’lini to’sdi.

— Erkak!.. — dedi u chayqalib. — Ikkinchi bo’lmaysanmi? Kayf qilardik…

— Qanaqa erkak?.. — ensasi qotib nari ketdi Burchalsev. — Men, axir, shoirman-ku!..

Aksiga olgandek, Olyaning uyiga yetay deb qolganda, gadoy to’xtatdi.

— Yigit, nonga pul yo’q. Yuz so’m ber!..

— Qanaqa yigit? — baqirib yubordi Burchalsev. — Men shoirman, bildingmi?!..

Nihoyat ichkariga kirdi. Olya tungi kiyimlarda uni intizor bo’lib kutayotgan ekan. Burchalsev xonaga kirishi bilan Olya uning bo’yniga osildi.

— O’zimning quyoncham! — deya erkaklay boshladi u. — O’zimning timsohim!..

— Qanaqa quyon? Qanaqa timsoh?.. Men, axir, shoirman, tushunsang-chi!..

Burchalsev azbaroyi alam qilganidan qo’lidagi guldastani polga irg’itdi-yu, tashqariga — o’z uyiga jo’nadi.

Shunday qilib to’y ham to’xtaydigan bo’ldi.

Nimayam qilsin bechora?..

Bizning mamlakatda shoir bo’lish oson emas.

Odamlar xalaqit qilishadi.

Evgeniy MIKUNOV

Rus tilidan Olimjon HAYIT tarjimasi

loading…

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *