Tatuirovka uzoq vaqtdan beri atribut bo’lib kelgan, usiz zamonaviy futbolchini tasavvur qilish qiyin. Ba’zilar, masalan, Kevin-Prins Boateng tatuirovka bilan futbolga kirib kelgan. Boshqalar esa, Messi kabi, faoliyati davomida teriga siyoh yordamida rasm chizdirishadi.

30 yoshdan oshgan har qaysi futbolchining tanasida birgina bo’lsa ham tanuni ko’rishimiz mumkin. Lekin Ronalduda emas!

Portugaliyalik tashqi ko’rinishga juda ehtiyotkorlik bilan munosabatda bo’lishiga va so’nggi moda tendensiyalarini diqqat bilan kuzatib borishiga qaramay, uning terisi hali ham «toza». Bundan tashqari, Krishtianu tatuirovka haqida o’ylamaydi ham.

Lekin nima uchun? Unga tatuirovkalar modadan chiqib ketgandek tuyuladimi? Yoki u mukammal terisini «iflos qilishni» xohlamaydimi? Aslida, hamma narsa juda qiziqroq.
Ronaldu dunyoning asosiy xayrixohlaridan biri. Krishtianu mashhurlik uni ko’pincha bezovta qilishini bir necha bor tan olgan, chunki u oddiy inson sifatida hech qaerga bora olmaydi. Biroq shon-shuhratning yana bir ustunligi ham bor. Bu portugaliyalikka xayrli ishlar qilishga yordam beradi.

Krish har yili millionlab yevrolarni xayriya ishlariga ajratadi. Masalan, birgina 2016 yilning o’zida portugaliyalik futbolchi BMT xayriya jamg’armasiga 600 ming yevro, 275 ming bolalar saratoniga qarshi kurash uchun va halokatga uchragan “Shapekoense” jamoasining qarindoshlariga 3 million yevroni yordam sifatida yuborgan.

Shu bilan birga, Ronaldu nafaqat hamyoni, balki tanasi bilan ham yordam beradi. U muntazam ravishda qon topshiradi va shuning uchun u tanasiga tatuirovka chizdirishni xohlamaydi.

«Xalqaro Qizil Xoch Qo’mitasi» ma’lumotlariga ko’ra, donorlarga infeksiya xavfini oldini olish uchun teriga tatuirovka qilinganidan keyin to’rt oy o’tgach qon topshirishga ruxsat beriladi. Xuddi shu qoida pirsing va tatuirovka uchun ham amal qiladi.

Albatta, xayr-ehsonni bir necha oyga kechiktirish mumkin edi. Ammo, bilasizki, Ronaldu maksimalist: portugaliyalik har doim muhtojlar uchun ochiq bo’lishni xohlaydi, shuning uchun u o’z tanasini tatuirovka bilan «bolg’alamoqchi» emas.

Krishtianu birinchi marta 2010 yillar boshida, uning jamoadoshi Karlos Martinesning uch yoshli o’g’li leykemiya bilan kasallanganida donor bo’ldi. Ronaldu muammoni yechishga yordam berdi va suyak iligi donori bo’lishga rozi bo’ldi.

«Men buni ko’p yillar oldin qilganman va agar yana takrorlashim kerak bo’lsa, men buni yana qilardim, chunki bu ko’plab bolalar uchun juda jiddiy kasallik va biz ularga yordam berishimiz kerak. Bu oddiy jarayon va keyin o’zingizni baxtli his qilasiz”, – deb eslaydi Ronaldu.

 

Futbolchi muntazam ravishda qon topshirishni boshladi. Shunday qilib, 2013 yilda u suyak iligining bir qismini leykemiya bilan kasallangan bolalarga yordam berish fondiga topshirdi, keyin esa Ispaniya shimolidagi poezd halokati qurbonlari uchun qon topshirdi. 2017 yilda Krish plazma donoriga aylandi va ikki marta qon topshirdi, 2018 yilda esa Italiyaning Associazione Volontari Italiani Sangue (AVIS). donor tashkiloti bilan hamkorlik qila boshladi.

“Hammamiz qon topshirish orqali foyda olamiz. Har bir ehson favqulodda vaziyatlarda va uzoq muddatli tibbiy yordamda bir necha kishiga yordam berishi mumkin. Shuning uchun men qon donorligining ahamiyati haqida g’ayrat bilan qarayman va butun dunyo bo’ylab odamlarni umrbod qon donorlari bo’lishga va hayotni saqlab qolishga undayman”, – deydi Krishtianu.

Uning o’zi ham uzoq vaqtdan beri bir umrlik donor bo’lib kelgan. Ehtimol, u hech bo’lmaganda bir insonning hayotini saqlab qolgan.